11 Νοεμβρίου: Εκδήλωση προς τιμή των Καλογριών στο Θέατρο ΠΑΣΥΔΥ. Κατά την εκδήλωση θα τιμηθούν οι Μαρωνίτισσες καλόγριες για την προσφορά τους στην Κοινότητά μας όλα αυτά τα χρόνια και θα γίνει μια σύντομη αναδρομή στη ζωή της κάθε μιας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου συνήλθε στις 20 Σεπτεμβρίου 2017 και ομόφωνα αποφάσισε τα ακόλουθα:

1. Την οργάνωση του καθιερωμένου τουρνουά φούτσαλ στις 4 Νοεμβρίου 2017.

2. Τη διενέργεια Γενικής Συνέλευσης στις 25 Νοεμβρίου 2017 με απολογισμό του έργου της τελευταίας τριετίας και την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου.

3. Την πραγματοποίηση εκδήλωσης των νέων του Πολιτιστικού Ομίλου στις αρχές Δεκεμβρίου.

4. Στην προπαρασκευή και κατάθεση αρχιτεκτονικών σχεδίων για την ανέγερση οικήματος για στέγαση του Ομίλου και όσων οργανωμένων συνόλων του Ασωμάτου επιθυμούν να συστεγαστούν.

Εκ του Διοικητικού Συμβουλίου.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΡΩΝΙΤΩΝ  ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΑΣΩΜΑΤΟΥ  ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΣΩΜΑΤΟΥ

Πραγματοποιήθηκε στις 16/9/2017, συνάντηση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών Κύπρου κ.κ. Ιωσήφ Σουέηφ με μέλη της Πολιτικής ομάδας του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου και της Κίνησης Γυναικών Ασωμάτου.

 Ο Μακαριώτατος  ενημέρωσε τους παρευρισκομένους για τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν την Μαρωνιτική Κοινότητα μετά την εξαγγελία του Τ/Κ ηγέτη για επιστροφή των Μαρωνιτών στα χωριά τους.

Η συνάντηση έγινε μετά από πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Ομίλου και της Κίνησης Γυναικών Ασωμάτου κι αφού επιδόθηκαν στον Αρχιεπίσκοπο οι θέσεις των δύο οργανωμένων συνόλων.

Μετά απο μία εις βάθος και ειλικρινή ενημέρωση που έτυχαν τα δύο οργανωμένα σύνολα του Ασωμάτου απο τον Αρχιεπίσκοπο, ακολούθησε μια πολύ ουσιαστική συζήτηση.

Προσδοκία όλων, η  συνεχής ενημέρωση κι ανταλλαγή απόψεων, με γνώμονα πάντοτε το καλό του Ασωμάτου και της Μαρωνιτικής Κοινότητας ευρύτερα.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΣΩΜΑΤΟΥ

Πραγματοποιήθηκε στις 4/9/2017 συνάντηση του Εκπροσώπου Μαρωνιτών στη Βουλή κου Γιαννάκη Μούσα με την πολιτική ομάδα του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου κι εκπροσώπους της Κίνησης Γυναικών Ασωμάτου. Ο Εκπρόσωπος ενημέρωσε τους παρευρισκομένους για τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν την Μαρωνιτική Κοινότητα μετά την εξαγγελία του Τ/Κ ηγέτη για επιστροφή των Μαρινιτών στα χωριά τους.

Η συνάντηση  έγινε μετά από πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Ομίλου και της Κίνησης Γυναικών και αφού επιδόθηκαν στον Εκπρόσωπο οι θέσεις των  δύο οργανωμένων  συνόλων του Ασωμάτου.

Μετά απο την ενημέρωση που τύχαμε απο τον Εκπρόσωπο, ακολούθησε μια πολύ ουσιαστική συζήτηση.

Ευελπιστούμε σε συνέχεια των συζητήσεων μας με γνώμονα πάντοτε το καλό του Ασωμάτου και της Μαρωνιτικής Κοινότητας ευρύτερα.

Η διαχείριση των Τουρκοκυπριακών περιουσιών

Η βέλτιστη διαχείριση των τουρκοκυπριακών περιουσιών είναι η ενοικίαση ή εκμίσθωση τους με αγοραίο ενοίκιο.  Το αγοραίο ενοίκιο είναι το μέγιστο ποσό που κάποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει, πρόσφυγας και μη.  Είναι υποχρέωση του διαχειριστή (κηδεμόνα) να καταβάλει κάθε προσπάθεια για την καλύτερη αξιοποίηση των τουρκοκυπριακών περιουσιών, και αυτό πηγάζει από το Νόμο της «λογικής».

Η κυβέρνηση, ως κηδεμόνας των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, μπορεί να μεγιστοποιήσει τα έσοδα από τη διαχείριση τους και να τα χρησιμοποιήσει για τους σκοπούς του Ταμείου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, όπως αυτοί προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία.  Ο  Νόμος του Κηδεμόνα έχει ψηφιστεί το 1991 με καθυστέρηση 17 χρόνια.  Σύμφωνα με τη νομοθεσία, βασικός σκοπός της διαχείρισης των Τουρκοκυπριακών περιουσιών είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των προσφύγων σε ότι αφορά τη στέγαση τους και την επαγγελματική τους δραστηριότητα.  Στόχος της διαχείρισης είναι επίσης η προστασία των περιουσιών των Τουρκοκυπρίων. 

Το πρόβλημα με την μέχρι σήμερα διαχείριση είναι ότι εξυπηρέτησε μόνο μια μερίδα προσφύγων, ενώ η πλειοψηφία των προσφύγων, δεν έχει επωφεληθεί.  Για παράδειγμα, κάποιος πρόσφυγας γεωργός, που δεν είχε περιουσία στα κατεχόμενα μπορεί σήμερα να κατέχει κλήρο μέχρι και 100 δεκάρια με πολύ χαμηλό ενοίκιο, και να επωφελείται της παραγωγής αλλά και της εκταρικής επιδότησης από τον ΚΟΑΠ, ενώ κάποιος άλλος πρόσφυγας που κατέχει 100 δεκάρια γεωργικής γης στα κατεχόμενα να μην επωφελείται καθόλου, επειδή δεν είναι γεωργός.

Η ενοικίαση ή εκμίσθωση των τουρκοκυπριακών περιουσιών με αγοραίο ενοίκιο, ή κάπου εκεί κοντά, έχει αρχίσει από την ημέρα που ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών ο Σωκράτης Χάσικος, ο οποίος έχει πάρει τολμηρές και αντιλαϊκές αποφάσεις, οι οποίες όμως είναι προς το δημόσιο συμφέρον, και διορθώνουν σε μεγάλο βαθμό την κακοδιαχείριση που έτυχαν οι τουρκοκυπριακές περιουσίες, στα προηγούμενα χρόνια.  Απλά χρειάζεται χρόνος για να διορθωθούν όλες οι αδικίες και στρεβλώσεις που δημιουργήθηκαν, διότι οι περιπτώσεις κακοδιαχείρισης είναι πάρα πολλές και αρκετά περίπλοκες.  Άλλοι έχουν πάρει χωράφια τα οποία καλλιεργούν και άλλοι τα ενοικιάζουν σε τρίτους, άλλοι έχουν πάρει εμπορικά τεμάχια στα οποία έχουν αναγείρει οικοδομές και είτε τα δουλεύουν οι ίδιοι είτε τα ενοικιάζουν. Η κάθε περίπτωση εξετάζεται ξεχωριστά διότι αφορά ανθρώπους οι οποίοι ζουν από αυτές τις περιουσίες. 

Βασικά το πρόβλημα, ή μάλλον το φαγοπότι, με τα τουρκοκυπριακά άρχισε το 1974, αμέσως μετά την προσφυγιά, όταν δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες αναζητούσαν στέγη και εργασία στις ελεύθερες περιοχές.  Τα τουρκοκυπριακά ήταν μέρος της προσφυγικής, κοινωνικής και κομματικής πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης.  Στην πορεία, τα τουρκοκυπριακά έγιναν αντικείμενο άγριας εκμετάλλευσης από επιτήδειους, οι οποίοι ενοικίαζαν τουρκοκυπριακές περιουσίες με πολύ χαμηλό ενοίκιο και κέρδιζαν πολύ περισσότερα.  Με τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκαν χιλιάδες στρεβλώσεις και αδικίες καθώς επίσης και αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των γεωργικών και εμπορικών επιχειρήσεων, άλλες με ψηλό ενοίκιο και άλλες με χαμηλό.

Προσωπική μου άποψη, είναι ότι οι Τουρκοκυπριακές περιουσίες δεν προσφέρονται για προσφυγική και κοινωνική πολιτική, όπως αυτή λειτουργεί σήμερα, δηλαδή με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια και αφορά άτομα που έχουν την ιδιότητα του πρόσφυγα.  Η κυβέρνηση μπορεί, αν το επιθυμεί, να σχεδιάσει μια ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική που να αφορά όλους, πρόσφυγες και μη, με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια.  Η χρησιμοποίηση των Τουρκοκυπριακών περιουσιών για σκοπούς κοινωνικής και προσφυγικής πολιτικής, δημιουργεί στρεβλώσεις και ανισότητες ανάμεσα στους ίδιους τους πρόσφυγες.

Μάριος Μαυρίδης, Kαθηγητής Οικονομικών Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, Βουλευτής Κερύνειας,  m.mavrides@euc.ac.cy

Το Γραφείο του Εκπροσώπου των Μαρωνιτών στη Βουλή των Αντιπροσώπων ανακοινώνει εκδήλωση απο την Α.Ε. τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη προς τιμή της Μαρωνιτικής Κοινότητας Κύπρου. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Προεδρικό Μέγαρο την Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017, στις 7.00μ.μ., και θα είναι ανοικτή για όλα τα μέλη της Μαρωνιτικής Κοινότητας. 

Τον συντονισμό και την προετοιμασία της εκδήλωσης έχουν από κοινού αναλάβει το Γραφείο του Εκπροσώπου των Μαρωνιτών στη Βουλή των Αντιπροσώπων Γιαννάκη Μούσα και το Γραφείο του Επιτρόπου Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα Φώτη Φωτίου. 

Καλούνται όλοι όσοι επιθυμούν να παραστούν στην εκδήλωση όπως δηλώσουν συμμετοχή (ονοματεπώνυμο και πλήρη διεύθυνση) το αργότερο έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2017 σε έναν από τους πιο κάτω: 
- Γραφείο Εκπροσώπου Μαρωνιτών: Βασίλης Κουμέττου (τηλ. 22407201,  99851629), Τούλα Μούσα (τηλ. 99722225)
ή 
- Γραφείο Επιτρόπου Προεδρίας: Ρέβη Θεμιστοκλέους (τηλ. 22400102). 

Διευκρινίζεται πως σε όλους όσους δηλώσουν συμμετοχή θα σταλεί ειδική πρόσκληση για την εκδήλωση από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η είσοδος στο Προεδρικό Μέγαρο θα γίνεται ΜΟΝΟ με παρουσίαση της πρόσκλησης και της πολιτικής ταυτότητας.

Η Ελενα Καραχάννα διαπρέπει στην Αμερική, κάνοντας περίφανη την οικογένεια της, το χωριό της Ασώματο, την Κοινότητα της!!!

Στο Link πιο κάτω, σε μια συνέντευξη της.

http://www.uga.edu/faculty/profile/karahanna-elena/

Σε τι έφταιξαν τα παιδιά?

Το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση είναι υπεράνω του δικαιώματος των δασκάλων ή οποιωνδήποτε άλλων εργαζομένων να κατέρχονται σε στάση εργασίας.  Η στάση εργασίας από τους εκπαιδευτικούς αφαιρεί δικαιώματα από τα παιδιά, τα οποία δεν έχουν επιλογή παρά μόνο να υποστούν τις συνέπειες.  Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την κοινωνία, κυρίως από την πολιτεία, η οποία έχει την ευθύνη να διασφαλίσει τα δικαιώματα των παιδιών.  Δηλαδή, τι θα γίνει αύριο αν οι διαφορές των εκπαιδευτικών οργανώσεων με το Υπουργείο Παιδείας δεν γεφυρωθούν;  Τι θα γίνει αν οι δάσκαλοι συνεχίσουν τις απεργίες? Ποιοι θα υποστούν τις συνέπειες; Τα παιδιά και οι γονείς τους ασφαλώς, αλλά κυρίως τα παιδιά.

Όσο και αν θέλουμε να κατανοήσουμε τις θέσεις των εκπαιδευτικών, ακόμα και αν έχουν δίκιο, η κοινωνία δεν πρέπει να ανέχεται ενέργειες από οποιουσδήποτε, που αφαιρούν θεμελιώδη δικαιώματα από τα παιδιά, ιδιαίτερα σε θέματα παιδείας και υγείας.  Η πολιτεία θα πρέπει να νομοθετήσει κατά τρόπο που να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των παιδιών.  Αυτό πρέπει να γίνει σύντομα διότι η απειλή για απεργίες στους τομείς της παιδείας και της υγείας είναι στο ορατή στο προσεχές μέλλον.  Αν τα θέματα αυτά δεν ρυθμιστούν άμεσα, τότε τα δικαιώματα των παιδιών θα συνεχίσουν να παραβιάζονται.

Επί της ουσίας, οι εκπαιδευτικοί κατήλθαν σε στάση εργασίας επειδή επηρεάζονται τα οικονομικά τους συμφέροντα, ουσιαστικά θέλουν οι αντικαταστάτες να γίνουν συμβασιούχοι, διότι οι συμβασιούχοι έχουν μεγαλύτερο οικονομικό όφελος.  Οι άλλοι δύο λόγοι στους οποίους αναφέρονται οι εκπαιδευτικές οργανώσεις, και που αφορούν τη στελέχωση των σχολείων και τα χρόνια προβλήματα στο χώρο της παιδείας, είναι πολύ πιο σημαντικοί αλλά δεν είναι αυτοί οι λόγοι που προκάλεσαν την απεργία.  Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις έχουν θέσει τα δικά τους συμφέροντα τους υπεράνω των συμφερόντων των παιδιών.  Χρησιμοποιούν δηλαδή τα παιδιά ως «όμηρους» για να κερδίσουν οικονομικά οφέλη.  Η πολιτεία θα πρέπει να κρίνει κατά πόσο τα συμφέροντα των παιδιών είναι πιο σημαντικά από τα συμφέρονται των εκπαιδευτικών.

Η λύση βεβαίως δεν είναι η πολιτεία να ικανοποιήσει τους εκπαιδευτικούς μήπως και κάνουν ξανά απεργία.  Αν η πολιτεία υποκύψει στους εκβιασμούς των εκπαιδευτικών τότε τα προβλήματα θα αυξάνονται.  Τα αιτήματα είναι πολλά, και τα παιδιά είναι ο εύκολος στόχος.  Η πολιτεία δεν μπορεί να ανέχεται εκβιασμούς από οποιονδήποτε αλλά ούτε και πρέπει να παραμένει απαθής.  Η κυβέρνηση οφείλει να ρυθμίσει νομοθετικά το δικαίωμα της απεργίας σε ουσιώδης υπηρεσίες.  Η δημοτική και μέση εκπαίδευση είναι ουσιώδης όπως είναι και η υγεία, η ασφάλεια, η ηλεκτροδότηση κλπ.

Λυπούμαι διότι δεν έχω παρατηρήσει κανένα οργανωμένο φορέα, εκτός από τους οργανωμένους γονείς, να καταδικάζουν την στάση απεργίας των εκπαιδευτικών.  Τα πολιτικά κόμματα και ο πολιτικός κόσμος γενικά δεν σχολίασε το γεγονός της απεργίας, προφανώς διότι σκέφτονται το πολιτικό κόστος.  Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι απαράδεκτο.  Μπορεί οι εκπαιδευτικοί να έχουν δίκιο, αλλά δεν έχουν δικαίωμα να στερούν τη μόρφωση από τα παιδιά μας επειδή η πολιτεία δεν ικανοποιεί τα αιτήματα τους.

Μάριος Μαυρίδης, οικονομολόγος, βουλευτής Επαρχίας Κερύνειας, ΔΗΣΥ

Η «Γυναικεία Πρωτοβουλία» της Μαρωνιτικής Κοινότητας σε συνεργασία με το Γυναικείο Σώμα «Κορμακίτη», την «Κίνηση Γυναικών Ασωμάτου» και το Γυναικείο Σώμα «Κέδρου Αγίας Μαρίνας», θα λάβει μέρος στον Ραδιομαραθώνιο 2016 ο οποίος θα διεξαχθεί την Δευτέρα και την Τρίτη, 24 και 25 Οκτωβρίου 2016. 
Στα πλαίσια της εκστρατείας ενημέρωσης και οικονομικής ενίσχυσης στο οδικό δίκτυο, η «Γυναικεία Πρωτοβουλία» θα στελεχώσει, δύο περίπτερα, ένα στη Λευκωσία στα φώτα McDonald’s στην Έγκωμη, και ένα στην Λεμεσό, στη διασταύρωση Μακεδονίας και Αγίας Φυλάξεως, καθώς και μία κινητή μονάδα στα Μαρωνίτικα χωριά.
Η πρώτη βάρδια είναι από τις 6.30 μέχρι τις 12 το μεσημέρι και η δεύτερη βάρδια από τις 11.30 μέχρι τις 5 το απόγευμα. Όσες και όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στην στελέχωση των περιπτέρων παρακαλώ όπως επικοινωνήσουν με την κ. Τούλα Μούσα στο τηλ. 99722225, με το γραφείο του Εκπροσώπου στο τηλ. 22 677067 ή με τις τοπικές μας γυναικείες οργανώσεις (κ. Μόνικα Κουρρά - τηλ. 99911923, κ. Μόνικα Δεσπότη - τηλ. 99517643, κ. Βασιλική Χατζηφεσσά - τηλ. 99669953).
Τελευταία ημερομηνία δήλωσης συμμετοχών η Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2016.

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το Σωματείο για την κληρονομιά KORMAKITISTRUST σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κώστα και Ρίτας Σεβέρη έχει την τιμή και την χαρά να σας προσκαλέσει στη γιορτή του Κυπριακού Μαρωνιτικού Πολιτισμού μέσα από τους αιώνες.

Η εκδήλωση, που τελεί υπό την αιγίδα του Έντιμου Εκπροσώπου των Μαρωνιτών στη Βουλή των Αντιπροσώπων κύριου Γιαννάκη Μούσα, θα γίνει στο Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και Έρευνας, Οδός Ερμού 285, 1017 Λευκωσία, τη Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016, ώρα 7.30 μμ και περιλαμβάνει:

$1·        Εγκαίνια της γωνιάς Μαρωνιτών στο Μουσείο Κώστα και Ρίτας Σεβέρη από τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Μαρωνιτών Κύπρου κκ Ιωσήφ Σουέηφ.

$1·        Διάλεξη από τη Δρα Ρίτα Σεβέρη με θέμα «Η ιστορία των Μαρωνιτών της Κύπρου μέσα από τα μάτια των περιηγητών.»

$1·        Παραδοσιακή Μαρωνιτική μουσική περιδιάβαση από την Κοινοτική Χορωδία Μαρωνιτών υπό τη διεύθυνση της κυρίας Γεωργίας Μάρκου.  Στο πιάνο η κυρία Μαρία Αγαπίου Ορφανίδου.

$1·        Δεξίωση.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΣΥΝΟΛΩΝ ΤΟΥ ΑΣΩΜΑΤΟΥ

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, έλαβε χώρα στο σωματείο της ΕΝΑ Ασωμάτου, συνάντηση αντιπροσωπειών όλων των οργανωμένων συνόλων του Ασωμάτου, με τον Εκπρόσωπο των Μαρωνιτών στη Βουλή κον Αντώνη Χατζηρούσο.

Μετά από διεξοδική συζήτηση υπήρξε η πιο κάτω κοινή συνισταμένη:

1. Ο Εκπρόσωπος επικρότησε τις θέσεις  της προηγούμενης ανακοίνωσης των Οργανωμένων συνόλων του Ασωμάτου, ημερ.18 Σεπτ. 2015 κι αναγνώρισε ότι ενισχύει τις διαπραγματευτικές του προσπάθειες.  

2. Επιβεβαιώθηκε, ως πρώτιστη επιδίωξη, η συμπερίληψη όλων των Μαρωνίτικων χωριών  στην Ελληνοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία, σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού προβλήματος,

3. Η αναβάθμιση της Θρησκευτικής ομάδας των Μαρωνιτών, συνιστά διαχρονική θέση και στηρίζεται από όλα τα οργανωμένα σύνολα του Ασωμάτου.

4. Είναι αδιαπραγμάτευτη η απαίτηση μας για διεκδίκηση λόγου σχετικά με οτιδήποτε επιρεάζει τα δικαιώματα των Μαρωνιτών, κατά την πορεία της όλης προσπάθειας επίλυσις του Κυπριακού προβλήματος.

Τα Οργανωμένα σύνολα του Ασωμάτου εκφράζουν τις ευχαριστίες τους στον Εκπρόσωπο για την παρουσία του και σφαιρική ενημέρωση που έτυχαν.

Κοινοτικό Συμβούλιο Ασωμάτου

Εκκλησιαστική Επιτροπή Ασωμάτου

Ένωση Νέων Ασωμάτου

Πολιτιστικός Όμιλος Ασωμάτου

Κίνηση Γυναικών Ασωμάτου 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΣΥΝΟΛΩΝ ΤΟΥ ΑΣΩΜΑΤΟΥ

Aντιπροσωπείες απ’ όλα τα οργανωμένα σύνολα του Ασωμάτου, συνήρθαν στις 18 Σεπτεμβρίου 2015, σε κοινή συνεδρία, στο σωματείο της ΕΝΑ Ασωμάτου.

Μετά από διεξοδική συζήτηση κατέληξαν στην πιο κάτω ομόφωνη τοποθέτηση.

1. Η επιστροφή όλων των Μαρωνιτών στα χωριά τους είναι ζωτικής σημασίας για   

    την επιβίωση της Μαρωνιτικής Κοινότητας.

2. Με γνώμονα τη μελλοντική επιβίωση της Μαρωνιτικής Κοινότητας, σε μια

    επερχόμενη λύση του κυπριακού προβλήματος, απαιτείται όπως η Μαρωνιτική

   Κοινότητα αποτελεί γεωγραφικά και διοικητικά, αναπόσπαστο τμήμα της  Ελληνοκυπριακής συνιστώσας πολιτείας, σύμφωνα τόσο με το σύνταγμα του 1960, όσο και με τα σχέδια των Ηνωμένων Εθνών του 2004.

    Οι περαιτέρω διεκδικήσεις μας θα πρέπει να γίνουν στη βάση αυτή και μόνο.

3. Οποιαδήποτε άλλη διευθέτηση θα είναι επιβλαβής για τη μακρόχρονη επιβίωση

     της Μαρωνιτικής Κοινότητας και είναι εκτός συζήτησης.

Κοινή επιτροπή απ’ όλα τα οργανωμένα σύνολα του Ασωμάτου θα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για κοινοποίηση και διεκδίκηση των πιο πάνω θέσεων.

Κοινοτικό Συμβούλιο Ασωμάτου

Εκκλησιαστική Επιτροπή Ασωμάτου

Ένωση Νέων Ασωμάτου

Πολιτιστικός Όμιλος Ασωμάτου

Κίνηση Γυναικών Ασωμάτου 

Ο Πολιτιστικός Όμιλος εξασφάλισε τεμάχιο γης για στέγαση του

Ο Πολιτιστικός Όμιλος Ασωμάτου ανακοινώνει την εξασφάλιση  τεμαχίου γης, ως  μοναδικού  χρήστη, από τον κηδεμόνα Τ/Κ περιουσιών,  στην ενορία Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, για σκοπούς προσωρινής στέγασης του Ομίλου  και δημιουργίας  Πολιτιστικού Κέντρου, μέχρι την επιστροφή στα κατεχόμενα χωριά μας.

Ο Όμιλος εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες  προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κον Νίκον Αναστασιάδη, τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Σωκράτη Χάσικο,  την Ανώτερη λειτουργό κα Μαίρη Λάμπρου, τον Αναπληρωτή Επαρχο Κερύνειας κον Ανδρέα Λουκά και όλους τους φίλους που συνέβαλαν στην  παροχή  του τεμαχίου γης.  Μια μεγάλη προσφορά τους στις προσπάθειες του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου για συσπείρωση των νέων μας και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Ο Όμιλος εκφράζει επίσης τις ευχαριστίες του στα μέλη του εκείνα που εργάστηκαν γα το σκοπό αυτό. Ειδικά στην κ. Έλλη Λιάτσου  γα την όλη προσπάθεια και επιμονή  της για  εξασφάλιση του τεμαχίου.

Στην φωτογραφία, η κα  Έλλη Λιάτσου παραλαμβάνει  απο την κα Μαίρη Λάμπρου την επιστολή παροχής του τεμαχίου.

Με την ευκαιρία της εορτής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών

κ.κ. Ιωσήφ Σουέηφ

θα τελέσει τον εσπερινό στο χωριό

το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015 στις 6.30 μ.μ.

Θα χοροστατήσει επίσης της Θείας Λειτουργίας που θα τελεστεί

την Κυριακή  6 Σεπτεμβρίου  2015 στις 9.30 π.μ.

Ας παραστούμε όλοι ενώνοντας την προσευχή μας

για να βασιλεύσει η ειρήνη και η αγάπη σε κάθε καρδιά

Γραμματεία Αρχιεπισκοπής Μαρωνιτών

Εορτή Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Αγίου Προστάτη του Ασωμάτου

ΑΓΓΕΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΗΣ ΑΛΠΙΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Με θλίψη ανακοινώνουμε το θάνατο της Αλπίνας Γεωργίου (Σκορδή) Vercnes  απο τον Ασώματο, που απεβίωσε σήμερα, σε ηλικία 62 ετών, στη Γαλλία όπου ζούσε.

Η κηδεία θα γίνει αύριο Δευτέρα στη Γαλλία.

Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην αγαπημένης της οικογένεια.

MANA ΛΕΒΕΝΤΟΜΑΝΑ ΑΓΡΟΤΙΣΣΑ

Του Ανδρέα Φραντζια

Πριν έρθει η βαρυχειμωνιά θα κλέψεις λίγο χρόνο το βραδάκι, μιας κι η μέρα έχει χάσει από το μπόι της και κάτω από το θαμπό φως της λάμπας του πετρελαίου με το φυτίλι, θα πλέξεις κανένα τρικό, μάλλινες κάλτσες ακόμη και κουβέρτα για το ζέσταμα των παιδιών τις τσουχτερές από το κρύο του χειμώνα νυχτιές. Κι είναι εκεί που η κάθε σου σμιλιά σ’ ότι είναι χρήσιμο για το παιδί σου και τον άντρα σου αποτελεί και μια λαχτάρα, ένα καημό, μια προσδοκία. Είναι εκεί που ονειρεύεσαι…

Σαν είναι να γεννήσουν οι προβατίνες, μαζί με τον άντρα σου γίνεστε η μαία τους, είτε υπάρχει βροχή είτε βοριάς ψυχρός, είτε καταιγίδες, είτε μεσάνυχτα, είτε χαράματα. Ο άνεμος και η βροχή, η αστραπή και ο κεραυνός είναι πια φίλοι σου, μέρος της ζωής. Κι αν το αρνάκι κατεβαίνει απο τη μήτρα φυσιολογικά με τα μπροστινα πόδια και το κεφαλάκι μπροστά, τότες η γέννα γίνεται παιγνιίδι χαράς. Σαν όμως τα πισινά πόδια ξεπροβάλουν, τότες αρχίζουν τα δύσκολα.

Σαν δεν τα καταφέρετε, τρέχετε στον πολύπειρο γείτονα, όποια κι αν είναι η ώρα. Κι αυτός με ένα μόνιμα πλατύ χαμόγελο ξεγεννά, προς ανακούφιση ολονών, την προβατίνα. Η βοήθεια προς το γείτονα και κάθε συγχωριανό είναι μέρος της ζωής και της κουλτούρας. Με νοσταλγία τώρα λέμε σαν τότες, τις καλές εποχές...

Και σαν αρρωστήσει το παιδί, λαχτάρα και καημός σε τυλίγουν. Ένα μεγάλο σφίξιμο κρατάει την καρδιά σου και ταράζει τη γαλήνη σου. Και αν δεν πιάσουν τα γιατροσόφια της γιαγιάς, θ’ αρπάξεις το παιδί στην αγκαλιά και στου Γιανίτσαρου το σπίτι θα προστρέξεις. Αν είναι η ώρα η πρωϊνή της γραμμής του λεωφορείου προς την Λευκωσία, καλώς. Αν όχι, στο δρόμο που διασχίζει την άκρη του χωριού θα τρέξεις, μέχρι μια γραμμή της Λάμπουσας να σε οδηγήσει στο νοσοκομείο της Λευκωσίας. Η μισή ώρα της διαδρομής γίνεται ατελείωτη από την αγωνία μέχρι να φτάσεις στο γιατρό, σ’ αντίθεση με τη ζωή μας που περνάει σε χρόνο μηδέν.

Θα κλέψεις απ’ το χρόνο σου, στη χαρά και στη λύπη του συγχωριανού σου νάσαι, έστω και για λίγο, παρούσα. Γιατί η χαρά και η λύπη τους είναι και δικιά σου.

Θα μοιραστείς το βιός σου με το δίπλα σου, σαν η μοίρα του γυρίσει την πλάτη.

Αχώνευτο γίνεται το φαγητό σου σαν το παιδί του φίλου ή του γείτονα πεινάει.

Συνήθειες κι αρχές που δίνουν νόημα στη ζωή και δεν κάνουν ανώφελο το πέρασμα από τούτο τον κόσμο.

Συνεχίζεται...

Η FOOD RAM ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ EUROPEAN BUSINESS AWARDS 2014/15.

Η FOOD RAM TRADING LTD περήφανα ανακοινώνει ότι έχει βραβευτεί από τα European Business Awards για τα έτη 2014/15 και της έχει απονεμηθεί ο τίτλος National Champion (Cyprus).

Η FOOD RAM θα αντιπροσωπεύσει την Κύπρο στον τομέα της Καινοτομίας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο. Τα βραβεία χορηγεί η RSM International.

The European Business Awards, είναι ίσως ο σημαντικότερος διαγωνισμός βραβείων για επιχειρήσεις στην Ευρώπη. Η επιλογή έγινε με αυστηρά κριτήρια απο ένα επιτελείο 150 κριτών που αποτελείται από πρωτοπόρες επιχειρήσεις, εξέχουσες προσωπικότητες, βιομηχανίες, ακαδημαϊκά κέντρα και επιχειρηματίες από όλη την Ευρώπη. Αξιολογήθηκαν σε πρώτο στάδιο, για το υφιστάμενο έτος, πέραν των 24,000 επιχειρήσεων, προερχόμενων από 33 Ευρωπαϊκές χώρες.

 Μετά την επιλογή αριθμού εταιρειών σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο που πληρούσαν τα κριτήρια για να είναι υποψήφιες για το βραβείο, δηλαδή την Εμπορική Επιτυχία, την Καινοτομία και την Εταιρική ηθική στην Ευρωπαϊκή επιχειρηματική κοινότητα, προχώρησαν στο δεύτερο στάδιο, την επιλογή των καλυτέρων σε Εθνικό επίπεδο. Οι εταιρείες που έχουν λάβει τον τίτλο του National Champion, θα προχωρήσουν στη επόμενη φάση του διαγωνισμού σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο κ. Ανδρέας Φραντζιάς, ιδιοκτήτης και Διευθύνων Σύμβουλος της Food Ram , σχολίασε την βράβευση: «Είμαστε πολύ περήφανοι που μας έχει απονεμηθεί ο τίτλος του National Champion, από τα European Business Awards, γιατί φιλοξενούν την ελίτ των εταιρειών της Ευρώπης.

Είναι μια διεθνής κι εξαιρετικά τιμητική αναγνώριση κι επιβράβευση των πολύχρονων κι επίπονων προσπαθειών μας. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδουμε στο γεγονός ότι η επιλογή της Food Ram έγινε αποκλειστικά από την επιτροπή αξιολόγησης των EBA Awards χωρίς την οποιαδήποτε εμπλοκή ή δικήμας αίτηση.

Όταν ξεκινούσαμε αυτή την πορεία πριν 23 χρόνια, δεν διανοούμαστε ποτέ να φτάσουμε στην κορυφή. Πορευτήκαμε σε μονοπάτια τραχιά κι αγκαθωτά. Με σκληρή δουλειά όμως, εντιμότητα κι αφοσίωση σ' αυτό που υπηρετούμε, κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των πελατών μας –μικρών έως και πολυεθνικών βιομηχανιών- σε Κύπρο κι εξωτερικό. Με φιλοσοφία μας το «Together we can make it better», συνεργαστήκαμε κι αναπτύξαμε στο εργαστήριο και την παραγωγή μας καινοτόμα προϊόντα-βελτιωτικά για τις Βιομηχανίες τροφίμων, αναβαθμίζοντας την ποιότητα των προϊόντων τους και προσδίδοντας τους ηγετική θέση στην αγορά. Η επιτυχία των προϊόντων των πελατών μας, μας προσέδιδε πάντοτε την απόλυτη επαγγελματική ικανοποίηση. Ευχαριστούμε θερμά τους πελάτες μας για την εμπιστοσύνη που μας επέδειξαν. Θα συνεχίσουμε τη διαδρομή μας, επενδύοντας περισσότερο στην έρευνα και καινοτομία».

Από το 2007, τα European Business Awards αναδεικνύουν τις πιο καινοτόμες επιχειρήσεις της Ευρώπης στους ευρύτερους τομείς της βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών.

Οι νικητές θα παρουσιαστούν στην τελετή απονομής των βραβείων τον Ιούνιο του 2015. Το κοινό στην απονομή θα αποτελείται από ηγέτες κρατών, βιομήχανους, επιχειρηματίες, εξέχουσες προσωπικότητες, μέσα μαζικής ενημέρωσης και ακαδημαϊκούς.

H δική μου μαρτυρία για το καλοκαίρι του 1974 (μέρος 3)

Της Μαρίας Στεφανή

Επιτέλους βρίσκομαι στο σπίτι μου ήρεμη κι ευτυχισμένη.  Όλα φαντάζουν σαν ένα κακόγουστο αστείο και η ζωή συνεχίζεται χωρίς καινούριους εφιάλτες.

Κοντεύει να ξημερώσει και το άστρο της αυγής έχει πάλι την ίδια καθημερινή μαγεία.  Ευτυχώς που η φύση με τις ομορφιές της δεν έχει επηρεαστεί από το Πραξικόπημα.  Κανένας δεν θα μπορέσει όσο και να προσπαθήσει να εξαφανίσει το φεγγάρι μαζί με τα άστρα του ουρανού, να ρίξει τα βουνά ή να στερέψει το νερό της θάλασσας.  Όλα αυτά μας παραχωρούνται δωρεάν από το Θεό και με τη σειρά μας τα απολαμβάνουμε δωρεάν ανεξάρτητα από την τάξη και την καταγωγή του καθενός.

Είμαι ξύπνια στο παράθυρο και προχωρώ προς την κουζίνα για τον πρωϊνό καφέ μου.  Είναι Σάββατο αλλά εργάσιμη μέρα για τους περισσότερους από μας.  

Σε λίγο συνειδητοποιώ ότι η μέρα που ξημέρωσε είναι χειρότερη από αυτή του Πραξικοπήματος.  Μια μέρα που μέλλει να στιγματίσει τη ζωή και την τύχη ολόκληρου του κυπριακού λαού.  Μια μέρα την οποία θα καταριόμαστε και θα παρακαλούμε να μην ξημέρωνε ποτέ.  Μια μέρα για την οποία θα κλαίμε για χρόνια εμείς και τα παιδιά μας τους σκοτωμένους και αγνοούμενους αλλά και τη γη των πατέρων μας με τα σπίτια, τα ζώα και τα περιβόλια μας.  Μια μέρα που μέλλει να γίνει η καταστροφή και ο εφιάλτης μας.  Μια μέρα που θα ξεσπιτώσει το ένα τρίτο του κυπριακού λαού, θα φέρει τους εχθρούς στις πόρτες μας, να κατακτήσουν τα σπίτια και τις περιουσίες μας, να λεηλατήσουν τα πάντα στο πέρασμά τους και το χειρότερο να βεβηλώσουν τους τάφους των νεκρών μας.  Μια μέρα που θα καταστρέψει τη σωματική και ψυχική υγεία των προσφύγων αλλά και των εγκλωβισμένων μας από τον αναπάντεχο και αβάστακτο πόνο.

Χαλασμός κόσμου στον ουρανό.  Εκκωφαντικός θόρυβος από βομβαρδιστικά αεροπλάνα που φαντάζουν σαν δαίμονες που παλεύουν να μας ρουφήξουν το αίμα.  Ψηλώνω τα μάτια και τα βλέπω σε πολύ χαμηλό ύψος να έχουν κόκκινες βόμβες στο πίσω μέρος και να βομβαρδίζουν τον ανήφορο του χωριού μας προς τον Κοντεμένο.  Πετούν πολύ κοντά το ένα με το άλλο και είναι κάτι τρομακτικό.  Η αυλή του νεόκτιστου σπιτιού μας που είναι σε πολύ μικρή απόσταστη από τους βομβαρδισμούς, γεμίζει κάλυκες.  Κοιτάζω και βλέπω καπνούς και φωτιές χωρίς να μπορώ να αντιληφθώ το λόγο που μας βομβαρδίζουν.  Ανοίγω το ραδιόφωνο με την ελπίδα ότι θα ακούσω κάποια είδηση για το τί συμβαίνει.  Ξεκινά το πρόγραμμα στις έξι το πρωϊ χωρίς καμμιά αλλαγή.  Σε λίγα λεπτά μιλά για άνανδρη επέμβαση των Τούρκων η οποία αντιμετωπίζεται σθεναρά από την εθνική φρουρά.  Μονομιάς σκέφτομαι να ακούσω και την άλλη πλευρά μέσω του παράνομου ραδιοσταθμού Μπαϋράκ, τον οποίο άρχισα να παρακολουθώ καθημερινά, αμέσως μετά το Πραξικόπημα.  Το τί ακούω είναι τόσο πειστικό που μετατρέπει το φόβο μου σε ελπίδα για κάτι καλύτερο.  Λίγο πολύ παρουσιάζονται σαν σωτήρες και ευεργέτες μας.  Μιλούν για περιορισμένης έκτασης στρατιωτική επέμβαση από μέρους της Τουρκίας, που σαν εγγυήτρια δύναμη οφείλει να υπερασπίσει τους ελληνοκύπριους από τον αλληλοσπαραγμό, λόγω του Πραξικοπήματος.  Τους καλεί να συνεργαστούν μαζί με τους εισβολείς που κανένα σκοπό δεν έχουν να βλάψουν όσους δεν φέρουν αντίσταση.  Μπορώ να πω ότι η δικαιολογία της επέμβασης μου φάνηκε εν πρώτοις λογική και δίκαια.   Πίστεψα μάλιστα ότι θα διαρκέσει καμμιά ώρα και μετά όλα θα είναι ξανά όπως πριν.

Αλοίμονο όμως!  Από τη στιγμή εκείνη κατάλαβα τί σημαίνει πολιτική, τί σημαίνει εχθρότητα και αγριότητα.  Τί σημαίνει να σκοτώνει κανείς αθώους, να αιχμαλωτίζει αμάχους, να ατιμάζει γυναίκες, να ταπεινώνει άνδρες και να εξευτελίζει τους πάντες. Να ξυπνά το μίσος μεταξύ δύο κοινοτήτων.  Να σπέρνει την καταστροφή, τον πόνο και το φόβο.  Να σβήνει όλα τα όνειρα του κυπριακού λαού με μια μονοκοντυλιά.  Να διερωτώμαστε πώς γίνεται να αφήνεται η Τουρκία να καταπατά όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς καμμιά συγκίνηση από τον έξω κόσμο.  Πώς γίνεται να σκοτώνουν τους ανθρώπους μας χωρίς να έχουν φταίξει σε τίποτε.  Όλα όμως ήταν προσχεδιασμένα για την κατάκτηση των εδαφών μας κι εμείς ζούσαμε τα όνειρα μας σε μεταξένια σεντόνια χωρίς καμμιά υποψία.

Όπως μέχρι τώρα στη ζωή μας ζούσαμε στην ειλικρίνια και αθωότητα, συνεχίσαμε εκείνη την ώρα να εμπιστευόμαστε ότι κανείς δεν θα μας πειράξει εφόσον δεν κρατούμε όπλα και δεν βρισκόμαστε σε στρατόπεδο για να τους πολεμήσουμε.  Ξεκινούμε λοιπόν μαζί με το σύζυγό μου να ανηφορίζουμε προς το κέντρο του χωριού, εφόσον το σπίτι μας είναι σε περιοχή βολής.  Πάνω από τα κεφάλια μας σε δέκα μέτρα ύψος, πετούν δύο βομβαρδιστικά κατευθυνόμενα προς το στόχο τους και κρυβόμαστε τρομοκρατημένοι κάτω από κάποιο μπαλκόνι.  Επειδή η εθνική φρουρά είναι απροετοίμαστη δεν φοβούνται οι πιλότοι για αντιαεροπορικά, γι’ αυτό πετούν τόσο χαμηλά.

Επιτέλους φθάνουμε στο πατρικό μου σπίτι στο κέντρο του χωριού.  Τώρα μου περνά από το μυαλό ότι ο θάνατος θα είναι γλυκύτερος με τους πολλούς.  Βρίσκω στο σπίτι μας τη μητέρα και τα μικρότερα μου αδέλφια κρυμμένους στις διάφορες γωνιές του σπιτιού, με την απόγνωση και το φόβο ζωγραφισμένα στα πρόσωπά τους.  Επειδή το σπίτι μας είναι διώροφο θεωρήθηκε ασφαλέστερο από κάποιες γειτόνισσες οι οποίες έχουν έρθει  για προστασία. Κρύφτηκαν κάτω από το τραπέζι της κουζίνας του ισογείου και κάτω από τους καναπέδες.  Οι καημένες, σκέφτηκα, δεν μπορούν να διανοηθούν ότι αν βομβαρδιστεί το σπίτι μας τίποτα δεν μας σώζει.  Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται σποραδικά μέχρι το μεσημέρι.  Τα αεροπλάνα κάνουν ένα θόρυβο όπως τους κεραυνούς στις μπόρες. Ακούουμε συνεχώς τις ειδήσεις από το ραδιόφωνο.  Αντιλαμβάνομαι ότι δεν μας πληροφορούν σωστά για τα γεγονότα.  Παρόλες τις απώλειες, μιλούν για νίκες και ότι θα ρίξουν τον εχθρό στη θάλασσα. Μεταδίδουν πολεμικά εμβατήρια και ανακοινωθέντα τα οποία παραποιούν την αλήθεια και συγχίζουν τον άμαχο πληθυσμό για τις ενέργειες που πρέπει να κάνει.  

Δεν μπορώ να πω ότι δεν είμαι τρομοκρατημένη αλλά στα διαλείμματα καθαρίζω το πάτωμα, το τραπέζι και τους πάγκους της κουζίνας από το αλεύρι που έπεσε κατά το πρωϊνό ζύμωμα των ψωμιών από τη μητέρα μου.  Επειδή είμαστε μεγάλη οικογένεια, όταν χρειάζεται να ετοιμάσει ψωμιά συνηθίζει να ξυπνά πριν ξημερώσει για να προλάβει.  Δυστυχώς δεν ήξερε τί μας περίμενε αυτό το πρωϊνό.  Παρόλο που όλοι παραξενεύονται με τη συμπεριφορά μου και μου κάνουν παρατηρήσεις να μείνω ακίνητη, συνεχίζω με την ετοιμασία φαγητού για το μεσημέρι.  Αισθάνομαι άβολα με τόσα άτομα στο σπίτι να μην προσφέρω φαγητό.  Σε λίγο ετοιμάζω και το τραπέζι αλλά κανένας δεν έχει όρεξη να βάλει κάτι στο στόμα του.

Φτάνει το απόγευμα με μια νεκρική σιγή.  Τα αεροπλάνα σταμάτησαν τους βομβαρδισμούς και τώρα αρχίζουν τα πιο δύσκολα.  Ο αδερφός μου πήγε στο ανήφορο που ενώνει τον Κοντεμένο με το χωριό μας και βοήθησε να μαζέψουν και να θάψουν νεκρούς ελληνοκύπριους στρατιώτες που πορεύονταν προς τις ακτές της Κερύνειας για υπεράσπιση των εδαφών μας και κτυπήθηκαν από αεροπλάνα.  Κάποιοι πληγωμένοι, κατά τις τελευταίες τους στιγμές ζήτησαν βοήθεια από το σπίτι της κουνιάδας μου.  Η ατμόσφαιρα είναι πολύ βαριά και η ζέστη ακόμη χειρότερη.  Κατάχλωμος ο αδελφός μου πήρε μια ταυτότητα και κάποια στοιχεία από την τζέπη κάποιου νεκρού στρατιώτη και προσπαθεί απεγνωσμένα να επικοινωνήσει με τους δικούς του.  Το μοναδικό τηλέφωνο του χωριού που είναι στον τηλεφωνικό θάλαμο, παρουσιάζει πρόβλημα.  Όλα φαντάζουν τόσο φοβερά και τόσο εφιαλτικά.  Είναι από τις χειρότερες και πιο τραγικές στιγμές που ζω μέχρι τώρα.  Προσεύχομαι για τους νεκρούς και τους ζωντανούς συγγενείς τους.

     Συνεχίζεται ........................

Ανακοίνωση Πολιτιστικού Ομίλου Ασώματου σχετικά με την απόκτηση γης

 για ανέγερση οικήματος

 Με λύπη ο Πολιτιστικός Όμιλος  Ασωμάτου πληροφορήθηκε μέσω του έντυπου τύπου, ότι ο Κοινοτάρχης του χωριού απέρριψε το τεμάχιο γης  που εξασφάλισε ο  Πολιτιστικός Όμιλος  για συστέγαση του  με το Κοινοτικό Συμβούλιο.

 Σαν ένας βασικός λόγος μεταξύ άλλων ,αναφέρεται  ότι δεν εξυπηρετεί τους συγχωριανούς μας η συγκεκριμένη περιοχή.

 Το τεμάχιο  βρίσκεται σε εξαιρετική και μεγάλης αξίας  τοποθεσία της  Λευκωσίας  (μεταξύ ξενοδοχείου Χίλτον και κοιμητηρίου Κων/νου κι Ελένης ) κι εξυπηρετεί  τη μεγάλη πλειοψηφία των  συγχωριανών οι οποίοι  είναι διασκορπισμένοι σ’ ολόκληρη την  επαρχία Λευκωσίας.

 Ο  Ασώματος ,  ένα από τα ελάχιστα προσφυγικά χωριά  που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει  δική του στέγη στις  ελεύθερες περιοχές  για 40 χρόνια, λόγω και  αδράνειας ,  επιτέλους  καταφέρνει να την αποκτήσει άμεσα,  μετά από  πολύχρονες  και  πολύμοχθες  προσπάθειες  του Πολιτιστικού Ομίλου. Είναι μια τεράστια επιτυχία για το χωριό μας. Δυστυχώς  κινδυνεύει να χαθεί η ευκαιρία 

 Ευελπιστούμε ότι δεύτερες σκέψεις θα κυριαρχίσουν, προσμετρώντας  τις καταστροφικές συνέπειες  μιας απόρριψης.

Είμαστε η τελευταία γενεά που μπορεί να φέρει κοντά τα παιδιά μας και να δώσει μια προοπτική συνέχισης της Κοινότητας.

Χωρίς τη συστέγαση και συνεργασία όλων των οργανωμένων συνόλων του χωριού, η προοπτική επιβίωσης του χωριού είναι μηδαμινή.

 Όπως αναφέρεται σε προηγούμενη ανακοίνωση του Πολιτιστικού Ομίλου,  πρόθεση, επιθυμία και δέσμευση του είναι η συστέγαση  ΟΛΩΝ των οργανωμένων συνόλων του χωριού στο συγκεκριμένο τεμάχιο, εφ’ όσον το επιθυμούν.

 Ο Πολιτιστικός Όμιλος αισιοδοξεί  ότι μπορεί να εξασφαλίσει την οικονομική δυνατότητα ώστε να προχωρήσει άμεσα στην ανέγερση οικήματος,  αλλά κι αίθουσας εκδηλώσεων  της  οποίας η ύπαρξη είναι πολύ σημαντική και που βεβαίως δεν υπάρχει σε υφιστάμενα παλιά σπιτάκια.

 Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας,  παραμερίζοντας  τις  όποιες  διαφορές.  Ας  μη δίνουμε τροφή και βάση σε αυτούς που επιθυμούν  να κτίσουν,  για ίδιον όφελος,  πάνω στις όποιες  διαφωνίες  μας.

 Πάνω απ’ όλα βρίσκεται  η επιβίωση  του χωριού και το μέλλον  των παιδιών μας.

     Πολιτιστικός Ομιλος Ασωμάτου

         ΄΄Αρχάγγελος Μιχαήλ΄΄

Η Αδελφή Πιέρα Κατσιολούδη γεννήθηκε στις 20.01.1929. Ήταν το πρώτο παιδί της οικ. Του Πέτρου Αντώνη Κατσιολούδι και της Χρυσαππούς Ιωάννη Σαρρου.

Λίγα χρόνια μετά, το 1936, στο χωριο κτίστηκε το μοναστήρι των Φραγκισκανών αδελφών με παρότρυνση του τότε Βικάριου Ιωάννη Φοραδάρη και του Πάτερ Κυπριανού Χαννίτση. Πρώτες δασκάλες ήταν οι καλογριές Αδελφή Πάολα και η Αδερφή Θεοδώρα. Εκεί μαθήτευσε και αδελφή Πιέρα.

Κατά τη διάρκεια της μαθητικής της ζωής είχε σκλαβωθεί από την αγάπη και την καλοσύνη που έδειχναν οι καλογριές. Τότε τους ζήτησε να την προμηθεύσουν με το βιβλίο της Αγίας Τερεζίνας το οποίο διάβαζε τα βράδια με το φώς της λάμπας του πετρελαίου. Βλέποντας την η μητέρα της κατάλαβε ότι είχε κλήση προς τη μοναχική ζωή. Στην αρχή αντέδρασε, αλλά όταν είδε ότι η κόρη της το ήθελε πολύ, της είπε

Εφ όσον το θέλεις τόσο πολύ να γίνεις καλογριά θα σου κρύψω το βιβλίο κάπου και αν το βρεις σημαίνει ότι αυτό είναι θέλημα θεού κι έτσι θα σου βάλω την ευχή μου. Έτσι κι έγινε. Η Αδελφή Πιέρα προσευχήθηκε πριν κοιμηθεί και το πρωί μόλις ξύπνησε πήγε και το βρήκε εκεί όπου το είχε κρύψει η μητέρα της.

Η Αδελφή Πιέρα με δάκρυα στα μάτια εγκατέλειψε γονείς, αδέλφια και συγγενείς και πήγε να συνεχίσει της Πέμπτη κι έκτη τάξη στο μοναστήρι των καλογριών στη Λεμεσό. Ακολούθως πήγε στην Ιταλία όπου χειροτονήθηκε καλογριά κι επέστρεφε το 1952 σαν μοναχή αδελφή Πιέρα στη Λεμεσό όπου κι έμενε μέχρι το 1954. Στη συνέχεια μετακόμισε στο μοναστήρι των καλογριών στο Βαρώσιμ έχρι το 1968.

Ακολούθως για δύο χρόνια στην Πρεσβεία του Βατικανού στην Τουρκία. Στα 50 της χρόνια πήγε στην Ιταλία όπου απέκτησε δίπλωμα νηπιαγωγού κι επέστρεψε στον κατεχόμενο Κορμακίτη όπου είναι μέχρι σήμερα διδάσκοντας πλέον επιμορφωτικά μαθήματα στις μητέρες και γιαγιάδες μας.

Η Αδελφή Πιέρα είναι η πρώτη Μαρωνίτισσα καλογριά που ο Θεός προίκισε με τη χάρη του και είχε την τιμή να δείξει το δρόμο της μοναχικής ζωής στις άλλες Μαρωνίτισσες Αδελφές.

Πατήστε εδώ για φωτογραφίες

{youtube}YaftkzflFMk{/youtube}

Είναι κάποιες στιγμές που βασανιστικά ερωτήματα διατρέχουν το μυαλό μου. 

Μιχαήλ Αρχάγγελε μας, με το αυστηρό σου ύφος να κατατροπώνεις το κακό, πες μας ποιο από τα δυο σε καθοδηγεί, για ν’ ανέχεσαι τον ξεριζωμό των παιδιών σου; Η αγάπη ή η τιμωρία; 

Όχι δεν είναι η τιμωρία καθοδηγήτρια σου. Δεν μπορεί ένας άγιος προστάτης να είναι τιμωρός των παιδιών του, με το βασανιστικό αργό θάνατο της εξορίας. 

Τότες γιατί; Εσύ που άπλωσες τις φτερούγες σου σκεπάζοντας όλα τα παιδιά σου, μη αφήνοντας σταγόνα αίματος τους να χυθεί στην Τουρκική εισβολή. Εσύ, που καθημερινά κάποιο από τα τέκνα σου βιώνει την προστατευτική παρουσία σου. Πως μεταφράζεται η αγάπη σου, σαν ανέχεσαι το σκληρό ξεριζωμό; 

Κι όμως, σα διαβεί κανείς το σκαλοπάτι της εισόδου του σπιτιού σου στο χωριό, η ατμόσφαιρα μέσα κει μυρίζει και δονεί από αλλοπρόσαλλα αισθήματα:

Χορεύουν ένα παράξενο κι ακαθόριστο ταγκό, η αγάπη και το μίσος, ο φθόνος και η συγχώρεση, το ψεύδος, η συκοφαντία και η λάσπη, ανάμεικτα με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Σαν απολείπει η βαθειά πραγματική πίστη, νικητής βγαίνει το κακό από το δίδυμο ταγκό, με αποτέλεσμα να διαχέεται στην εκκλησιαστική ατμόσφαιρα μια φαινομενική επίπλαστη χαρά που πίσω της όμως φωλιάζει μια απέραντη λύπη, μια ακαθόριστη μιζέρια, εμφανής στα πρόσωπα ολονών των πιστών.

Κάποιοι να σου γίνονται επαίτες για ειρήνη και αγάπη στις ψυχές όλου του κόσμου σου και κάποιοι ν’ αυτοεπαίρονται σαν οι αποκλειστικοί τιμητές και υπηρέτες σου, γεμίζοντας τα στήθια τους από υπερηφάνεια για την «επιλογή» σου. 

Πόση μωρία! Αφήνεται στη λήθη το θεμελιώδες της θρησκείας μας

«Όταν λες ότι αγαπάς το Θεό, αλλά όχι τον πλησίον σου, τότε είσαι ψεύτης». 

 Μεγάλη η στενοχώρια και η ταραχή σου σαν βλέπεις το ποίμνιο σου να καμώνεται και να ορκίζεται απέραντη αγάπη για σένα, αλλά ταυτόχρονα να τρέφει μίσος για τον πλησίον του. Μεγάλη η απογοήτευση σα βλέπεις τις ψυχές των πιστών σου να κυριαρχούνται από φθόνο και να γυρίζει ο ένας την πλάτη στον άλλο.

Όμως η υπομονή σου είναι ιώβεια. Και τότε τρέχει ο λογισμός σου:

«Ίσως ναν καλύτερα να βρίσκονται σκορπισμένοι, γιατί μπορεί να μάθουν από τα παθήματα τους και να καταλαγιάσουν τα πάθη τους». 

Ποιος ξέρει, 40 χρόνια πριν, αν η ίδια αποπνικτική ατμόσφαιρα  αιωρείτο στο σπίτι σου; Συλλογιέμαι ότι, ίσως από τότες πήρες την σκληρή απόφαση να τους σκορπίσεις, με την ελπίδα μια μέρα ν’ αναλογιστούν τα λάθη τους και συνετιστούν. Μάταια όμως ανέμενες για τόσα χρόνια.

 Επειδή εσύ γνωρίζεις καλύτερα τη δουλειά σου από εμάς κι επειδή 40 χρόνια είναι πάρα πολλά, είμαι βέβαιος ότι τώρα προσεύχεσαι να επανέλθει στις ψυχές ολονών μας η αγάπη και ομόνοια. Προσεύχεσαι για το ποίμνιο σου, να μην έχει την ίδια τύχη που είχαν οι Ισραηλίτες, σαν ο Μωυσής κατέβηκε από το όρος Σινά και τους βρήκε να γίνονται ειδωλολάτρες.

Γιατί σίμωσε η ώρα για σύντομη επιστροφή, εν ειρήνη ψυχής.  

Γιατί ναι, αξίζει μια καλύτερη μοίρα σε τούτο το χωριό.

Ανήμερα της γιορτής του Αγ. Μάρωνα, το 1937, το ζεύγος Βραχίμη κ Μαρίτσα Χ’ Ιωσήφ, από τον Ασώματο, φέρνουν στον κόσμο το 6ο τους παιδί, την Σουσάννα. Είναι το παιδί που θα έφερνε ευλογία στο σπίτι τους, αφού έμελλε να αφιερώσει την ζωή της στο Θεό.

Φοιτά στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού και μετά στην Σχολή Τέρρα Σάντα στη Λεμεσό. Η ανιδιοτελής αγάπη της για προσφορά και αγάπη την οδηγούν στο μοναχικό βίο. Προσχωρεί στο Τάγμα των Φραγκισκανών Αδελφών της Ιεράς Καρδίας και το 1952 γίνεται δόκιμη στη Λεμεσό.  Η ρασοφορία της γίνεται το 1956 στο Λε Μαν Γαλλίας σε μία πολύ συγκινητική τελετή και παίρνει το όνομα «Τζιόζεφιν». Τον επόμενο χρόνο δίδει τους πρώτους της όρκους για φτώχια, αγνότητα και υπακοή. Βιώνει τον αδόκητο θάνατο της μητέρας της ενώ βρίσκεται στην Γαλλία. Παρηγοριά της, η αποδοχή της θελήματος του Θεού.

 Για 2 σχεδόν χρόνια αναλώνει τις δυνάμεις της στο Λίβανο όπου δημιουργούν τάγμα. Επιστρέφει και διδάσκει για 4 χρόνια Αγγλική Λογοτεχνία και Θρησκευτικά. Ακολουθούν οι σπουδές της στην Αγγλία. Παίρνει το πτυχίο της στην Αγγλική Γλώσσα και Λογοτεχνία και στη Θεολογία. Με την επάνοδό της συνεχίζει την διδασκαλία, δίδοντας παράλληλα αρχές στις μαθήτριές της και σφυρηλατώντας τον χαρακτήρα τους, για να βγουν άξιοι πολίτες στην Κοινωνία.

Τα τελευταία 30 χρόνια είναι Διευθύντρια της Σχολής. Η σκληρή, άοκνη και σιωπηρή εργασία της σε συνδυασμό με τις προοδευτικές της ιδέες και την δυναμικότητά που την διακατέχει ανεβάζουν τη Σχολή σε αξιοζήλευτο επίπεδο. Τα Παγκόσμια και Παγκύπρια Βραβεία μιλούν από μόνα τους για το έργο που επιτελείται. Οι γιορτές της σημείο αναφοράς από πολλούς.

Υπηρετεί με ευσυνειδησία και αγάπη για περίπου 13 χρόνια το Επαρχιακό Συμβούλιο, ως secretary , provincialcounselor και AssistantProvincial.

Αγαπημένη μου θεία, δεύτερη μου μάνα, ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα έκανες και κάνεις για μας. Ευχαριστούμε τον Ύψιστο γιατί υπάρχεις στη ζωή μας. Σ’ ευχαριστούμε που μας έδωσες βασικές αρχές. Να εργαζόμαστε ευσυνείδητα και σιωπηρά, να κάνουμε το καθήκον μας στο ακέραιο, να είμαστε δυνατοί, δίκαιοι, συνεργάσιμοι, ταπεινοί και να δεχόμαστε αγόγγυστα τις δοκιμασίες από τον Θεό. Προσωπικά σ’ ευχαριστώ για τις άπειρες φορές που με στήριξες και με βοήθησες να σηκωθώ και να συνεχίσω, εναποθέτοντας τα πάντα στα χέρια του Κυρίου, όταν υπό το βάρος των δοκιμασιών λύγιζα. Ηχούν ακόμα οι συμβουλές σου προσευχήσου και ό,τι θέλει ο Θεός.

Σ’ αγαπούμε πάρα πολύ και νοιώθουμε τυχεροί που είσαι αδελφή, θεία, γιαγιά και προ-γιαγιά μας. Να σ’  έχει ο Θεός καλά να συνεχίζεις το Θεάρεστο έργο που Σ’ έταξε.

Θα τελειώσω με κάτι που μου είπε η μεγάλη μου εγγονή, όταν την ρώτησα τι θέλει να σου πω. Τα λέω κατά λέξη: «Να πεις της γιαγιάς της καλογριάς πως την αγαπώ από την Γη στον Ουρανό, χωρίς σύννεφα». Αυτό λέω και εγώ.

Πατήστε εδώ για φωτογραφίες

{youtube}oipLioSVkKM{/youtube}

Πλήθος κόσμου, με την παρουσία του στο παζαράκι αγάπης που διοργάνωσε ο ΠΑΣΥΚΑΦ στο Πάρκο Ακροπόλεως, την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου, έδειξε πως η ανθρωπιά και η ανιδιοτελής προσφορά δεν εξέλειπαν από την κοινωνία μας.

Ο Πολιτιστικός Όμιλος Ασωμάτου είχε έντονη παρουσία και συμμετοχή στην φιλανθρωπική αυτή εκδήλωση.

Ανοίγοντας την εκδήλωση με το μουσικοχορευτικό του σχήμα, κέρδισε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου.

Αυτό που εντυπωσίασε όμως ήταν η ομαδική συμμετοχή των νέων του Ομίλου, στην εθελοντική εργασία που ακολούθησε, στα διάφορα στέκια προσφοράς, για συγκέντρωση χρημάτων για τους ιερούς σκοπούς του Συνδέσμου Καρκινοπαθών.

Τα παιδιά του Ομίλου, ξεφεύγοντας από τα όποια στεγανά, αποτελώντας αναπόσπαστο κι ενεργό μέλος της ευρύτερης Κυπριακής κοινωνίας, προσέφεραν το μερίδιο που τους αναλογεί στην  γεμάτη από ευαισθησία και αγάπη αυτή εκδήλωση, για μια καλύτερη ζωή ανθρώπων που υποφέρουν.

{fshare} 

Την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου, 2012 Μέλη και Φίλοι της Κοινοτικής Χορωδίας Μαρωνιτών συναντήθηκαν για μια μέρα ανεμελιάς και ξεκούρασης σε κατασκηνωτικό χώρο του οικισμού Ορκόντα του Καλοπαναγιώτη. 

Ήταν μια ξεχωριστή μέρα, όπου οι άντρες της χορωδίας, προθυμοποιήθηκαν να ψήσουν τις σούγλες και τα διάφορα άλλα εδέσματα για να γευματίσουν και να διασκεδάσουν όλοι μαζί στον καταπράσινο χώρο με το δροσερό και καθάριο αέρα και το ποτάμι στη μέση.  Μια μέρα μακριά από την καθημερινότητα, τη σκληρή δουλειά, τα τρεχάματα, τις δυσκολίες τις υποχρεώσεις και το άγχος της ζωής.  Μια μέρα δίπλα σε αγαπημένα και συγγενικά πρόσωπα, με τους ίδιους προβληματισμούς, τις ίδιες δυσκολίες, τα ίδια ενδιαφέροντα, την ίδια θρησκεία, το ίδιο παρελθόν, τις ίδιες προσδοκίες, τις ίδιες χαρές, την ίδια πορεία. Μια μέρα χωρίς φιλοδοξίες, χωρίς διαπληκτισμούς, χωρίς αντεκλήσεις, χωρίς εγωϊσμούς, χωρίς ανταγωνιστικότητα, χωρίς επίδειξη, χωρίς προσπάθεια εντυπωσιασμού. 

Απλοί άνθρωποι, να εξυπηρετούν ο ένας τον άλλο με ταπεινοφροσύνη, εκτίμηση, αγάπη, αλληλοσεβασμό και απλότητα.  Οι άνδρες να ετοιμάζουν το φαγητό, ενάντια στο κυπριακό κατεστημένο και να αφήνουν τις γυναίκες να ξεκουραστούν.  Το φαγητό να συνοδεύεται από ποτά, ευχές και στη συνέχεια φρούτα.  Κανένας να μην παραμένει σιωπηλός, καθώς οι κουβέντες και τα γέλια έτρεχαν σαν το ποτάμι της περιοχής χωρίς τελειωμό.  Ακολούθως τα κυπριακά τραγούδια μας έφεραν πίσω σε θύμησες παλιές, όπως οι γονείς και οι πρόγονοι μας συνήθιζαν να κάνουν σε συνεστιάσεις στα χωριά μας. 

Το κλίμα που επικράτησε, φαγητό και διασκέδαση μέσα στη φύση στα βουνά της Κύπρου μας, είναι λίγο σπάνιο για τις εποχές μας όπου ο καθένας κλείνεται στον εαυτό του και επικοινωνεί με τους συγγενείς και φίλους είτε από το τηλέφωνο, είτε από το facebook είτε μέσω μηνυμάτων sms από το κινητό του, είτε από το Skype.  Το χειρότερο είναι να νιώθει κάποιος μοναξιά ακόμη και μέσα σε πλήθος κόσμου, στις διάφορες καφετηρίες και εκδηλώσεις, όπου η εικόνα είναι αποθαρρυντική να βλέπει κάποιος ανθρώπους σιωπηλούς να κάθονται δίπλα-δίπλα και να ασχολούνται με το κινητό τους ή να παρακολουθούν τους διπλανούς τους, τους σερβιτόρους και τους διερχομένους.  Ακόμη και στο χώρο εργασίας, είναι πολύ συνηθισμένο σήμερα να μη γνωρίζει κανείς τίποτε για τον κοντινό συνάδελφο λόγω κακής επικοινωνίας και μόλις που να καταφέρνει να του απευθύνει μια καλημέρα και ένα γεια σου στο διάδρομο.  Τί να πει κάποιος ακόμη για τη μοναξιά στο σπίτι εκείνων που δεν ζουν μόνοι, αλλά προτιμούν να μένει ο καθένας στο δωμάτιο του ασχολούμενοι είτε με τον παγκόσμιο ιστό στους προσωπικούς υπολογιστές τους, είτε να παρακολουθούν ξεχωριστά προγράμματα στην τηλεόραση, ή να γευματίζουν ο καθένας σε ξεχωριστές ώρες. 

Πολλοί είναι οι άθρωποι που έχουν ανάγκη από μια συντροφιά, μια χαρούμενη παρέα και μια βόλτα στη φύση.  Το αντίθετο, είναι δυνατόν να φέρει μοναξιά και μελαγχολία με όλα τα επακόλουθα.  Καιρός ήταν για μια τέτοια κίνηση. 

Γεια και χαρά σας Μαρωνίτες και Μαρωνίτισσες. Να συνεχίσετε με τον ίδιο ζήλο το ίδιο φρόνημα και πνεύμα, δίνοντας το καλό παράδειγμα στα παιδιά και στους συνανθρώπους σας.

Φίλοι και φίλες,

Στo παζαράκι που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Καρκινοπαθών την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012, το μουσικοχορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου θα δώσει το έναυσμα στην εκδήλωση στις 11 η ώρα, παρουσιάζοντας χορούς και τραγούδια.

Στη συνέχεια εθελοντές από τον Όμιλο θα προσφερούν τις υπηρεσίες τους για τη διοργάνωση της ωραίας αυτής φιλανθρωπικής εκδήλωσης.

Κοπιάστε να διασκεδάσετε μαζί μας και να μοιραστούμε την αγάπη μας με συνανθρώπους μας που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

{fcomment}

Έχουμε λάβει το ακόλουθο email:

Kindly note that TV Promotion of special episodes about maronites of Cyprus funding by his excellency the ambassador of human rights and peace Mr Elie EId will be live on air Wednesday 19/9 at 1:20 pm, Thursday 20/9 at 1:20 pm, Friday 21/9 at 1:20 on MTV Lebanon channel or www.mtv.com.lb

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε ο δρόμος ποδηλασίας που έγινε το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου για την εορτή του Τιμίου Σταυρού. 

Με τη συμμετοχή 50 περίπου ποδηλατιστών, ήταν μια μοναδική εμπειρία, σύμφωνα με τον συμμετέχοντα, μαζί με τα παιδιά του, Αντιπρόεδρο του Πολιτιστικού Ομίλου Ασωμάτου και προεδρεύοντα της Σχολικής Εφορίας Μαρωνιτών, κ. Ιωσήφ Χ’’ Ιωσήφ.

Συγχαρητήρια και πάλι στους διοργανωτές.

Φωτογραφίες από την εκδήλωση που έγινε με πρωτοβουλία της ΓΟΔΗΣΥ για να τιμηθούν Κερυνειώτισσες γυναίκες για την προσφορά τους στην πατρίδα και τους ανθρώπους. 

Ανάμεσα στις τιμώμενες ήταν και η ηρωίδα του Ασωμάτου κ. Αιμιλία Παρτέλλα καθώς και οι  Μαρωνίτισσες καλόγριες που ζουν στον Κορμακίτη για την όλη προσφορά τους.

Ως Γολγοθάς μετ’ εμποδίων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ανεργία που μαστίζει ογκώδες μέρος του πληθυσμού, με ιδιαίτερη αντανάκλαση στους νέους. Η άγονη μακροπρόθεσμη οικονομική πολιτική τωρινών και παλαιοτέρων κυβερνήσεων, η ατολμία λήψης σκληρών και αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης, η εκάστοτε στείρα ψηφοθηρική αντιπολίτευση, τα μεγάλα λόγια καθησυχασμού προς τέρψη ωτών, οι αλλεπάλληλες αναξιοκρατικές προσλήψεις, οδήγησαν στην αποχαύνωση και την παράλυση του «Κράτους Δικαίου».

Χιλιάδες άνεργοι καθημερινά δίνουν ένα αβέβαιο και άνισο αγώνα βιοπορισμού. Αβέβαιος, γιατί τίποτα δεν τους εγγυάται τη σύντομη εργοδότησή τους, τη στιγμή που κάθε αχόρταγος και άπληστος εργοδότης καταχράζεται την παγκόσμια ψυχολογική -οικονομική κρίση. Και ενώ οι τραπεζικοί του λογαριασμοί συνεχίζουν να φουσκώνουν, το μόνο που κάνει για να γλιτώσει την οικονομία της χώρας του από τον όλεθρο, που για τόσα χρόνια τον ταΐζει, είναι να απολύει υπαλλήλους στο όνομα της αυριανής του επιβίωσης.

Σαν να μην έφτανε όμως αυτό, παρεισφρύει και το δεύτερο στοιχείο ψυχολογικού κατακερματισμού του ανέργου νέου. Ο συγγενής, ο μπαμπάς, ο κουμπάρος, ο γείτονας, ο υποχρεωμένος, ο συμφεροντολόγος, ο μεσάζων, ο κάθε λογής τρίτος και άσχετος, που πρέπει να σηκώσει το ακουστικό για να σπάσει κάθε κανόνα ηθικής και αξιοκρατικής αξιολόγησης και να βολέψει το δικό του πρόσωπο. Αν είναι ικανός ή όχι δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Δεν πάει να είναι και ο πλέον ανίκανος και μη προσοντούχος, πρέπει σε αυτόν να υποταχθεί και να δηλώσει φόρο τιμής και σεβασμού ο πολυπτυχιούχος, ο ταλαντούχος, ο πολύγλωσσος, ο εργατικός, ο τίμιος, ο ευγενικός πλην όμως άσημης καταγωγής νέος, που για κακή του τύχη γεννήθηκε μέσα σε βαμβακερά και όχι μεταξωτά σεντόνια.

Αυτό το σήμερα καλούμαστε να υπηρετήσουμε η νέα γενιά. Λυπούμαστε αλλά καθόλου περήφανοι δεν είμαστε για σας που μας παραδίδετε τα σκήπτρα. Εσείς που πολλάκις περιαυτολογείτε και μιλάτε για τα μεγαλεία του ένδοξου «καιρού» σας, μας οδηγήσατε στον πάτο, στην οικονομική εξαθλίωση, στην προσευχή για ένα καλύτερο αύριο από το κακό σήμερα, σε ένα υγιές ξημέρωμα από το νοσηρό και μολυσμένο νύχτωμα που περνούμε. Όταν επί της πράξεως επαναφέρετε τις αξίες που για χρόνια μας διδάσκατε, ξυπνήστε μας από αυτόν τον εφιάλτη.

Μια νύχτα συντροφιά με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στον Ασώματο
 στη γιορτή του το 2012.

Άρωμα από τα παλιά

Φτάσαμε όλο χαρά στο χωριό 2-3 ώρες πριν τους άλλους χωριανούς που θα έρχονταν για τον εσπερινό της γιορτής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.  Το μόνο που έλειπε ήταν το καλωσόρισμα του αείμνηστου πατέρα μου που έτρεχε πάντοτε στην πόρτα να μας προϋπαντήσει, γελαστός και πάντα με την ίδια φράση. “Αρκήσετε αλλά ήρτετε πρώτοι”.  Αυτή τη φορά ήταν η μητέρα μου που χαμογελαστή μάς είπε ότι δεν πίστευε να πηγαίναμε τόσο νωρίς.

Με κατάνυξη παρακολουθήσαμε τη λειτουργία.  Όπως και παλιά κάρφωσα τα μάτια μου να θαυμάζω τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.  Τον προστάτη μας που, όπως πολέμησε και νίκησε το  σατανά μαζί με τη στρατιά των αγγέλων του, έτσι και σήμερα συνεχίζει τη μάχη, υπερασπίζοντας τους κατοίκους του χωριού του εναντίον του σημερινού καθεστώτος  τώρα και 38 χρόνια.  Θαυμάζω το ύφος  και το βλέμμα του που είναι γεμάτα αισιοδοξία και υποσχέσεις.  Νάτα πάλι τα παιδιά μου εδώ, να προσεύχονται σε μένα και να με παρακαλούν για επιστροφή.  Υπόσχομαι τα πάντα, φτάνει να με παρακαλέσετε με πίστη, με θέρμη, με αγάπη και ενότητα.

Επιστρέφουμε από την εκκλησία με την ίδια απλότητα των παιδικών μας χρόνων.  Από το προαύλιό της αγναντεύω απέναντι το πατρικό μου σπίτι, κάτασπρο όπως το περιστέρι μέσα στα πράσινα κυπαρίσσια.   Ξαναγίνομαι παιδί όπως όταν μαζί με τα αδέλφια μου φεύγαμε ολόχαροι από την εκκλησία για να φτάσουμε σε δευτερόλεπτα τρεχάτοι στο σπίτι.  Βιαζόμαστε διότι πεινούσαμε και θέλαμε να κοιμηθούμε νωρίς.  Νομίζω ότι με ένα τέντωμα του χεριού μου θα φτάσω να το αγγίξω.  Μου φαίνεται τόσο απίστευτο ότι έχω την ελευθερία να κοιμηθώ ξανά στο πατρικό μου μετά από 35 χρόνια. Ξαναφέρνω στο μυαλό μου τη συνομιλία μου με τους στρατιώτες στην είσοδο του χωριού.  Έχουμε άδεια να μείνουμε απόψε στο χωριό.  Και η απάντηση τους που αντήχησε τόσο ωραία στα αυτιά μου «τταμάν», εντάξει.  Είναι από τις μετρημένες λέξεις που ξέρω τη σημασία και ακούεται τόσο γλυκά όπως η καμπάνα της εκκλησίας που μας καλεί για την Ανάσταση του Χριστού.

Στο προαύλιο της εκκλησίας θυμούμαι ότι εκεί κατοικούσε ο αείμνηστος ιερέας μας Ιωάννης Παύλου.  Τόσο πιστός στα καθήκοντά του και πάντα εκεί να μας εξομολογήσει, να τρέξει να κοινωνήσει τους αρρώστους ή να προσευχηθεί για τους ετοιμοθάνατους.  Νοερά το βλέπω να κάθεται στο μπαλκόνι του με το άσπρο καλοκαιρινό του ράσο.  Γυρίζω να τον κοιτάξω και ακούω το δυνατό του φτάρνισμα.  Με τις υγειές σου παπά μου.  Νάσαι πάντα καλά.

Στο δρόμο για το σπίτι περνώ από τα ερείπια των σπιτιών των αείμνηστων Ιωάννη Κλεάνθη και των γονιών του, των θείων μου Ηλία και Βαρβάρας Παρτέλλα, του ζεύγους Βραχίμη και Ελένη Ορφανού, Αλέκου και Άννας Λιάτσου, όπου παίζαμε σαν παιδιά με τις ώρες κρυφτό, μπάλα και σχοινί,  Λιάτσου και Ελένης, Ρόλη και Ελένης Λιάτσου. Θυμούμαι τη Μάρω που έτρωγε πάντα στο δρόμο έξω από το περιτοίχισμα του σπιτιού τους και το μεγάλο λεωφορείο που καθημερινά με πολλή δυσκολία το έβγαζε ο αείμνηστος Ρόλης από την αυλή τους .  Βλέπω τον έρημο καφενέ τους, όπου οι χωριανοί κάθονταν με τις ώρες, κάποτε  να παρακολουθούν τηλεόραση, να συνομιλούν για τις γεωργικές και κτηνοτροφικές τους εργασίες και κάποτε να βλέπουν τις βροχές.

Φτάνω στο σπίτι και μακαρίζω τον παππού και γιαγιά Γιωρκάτζιη και Αννέττα καθώς και τα παιδιά τους.  Στα αριστερά το σπίτι του αείμνηστου ζεύγους Μαριάννου και Μαριάννας Βιολάρη, οι οποίοι είχαν τα περιστέρια στην είσοδο της αυλής τους. Απέναντι ο καφενές του αείμνηστου ξαδέλφου μου Μισιέλ Χ” Iωσήφ, όπου μερικοί χωριανοί συνήθιζαν να παίρνουν και τσίμπημα (φαγητό) για να συνοδεύουν την μπύρα τους ή το κονιάκ τους.  Πίσω από το πατρικό μου, το σπίτι του αείμνηστου ζεύγους Ιωάννη και Μαρής Βιολάρη και των παιδιών τους, με το κοπάδι τους και τα μικρά αρνιά να βελάζουν.  Ακόμη ακούεται στα αυτιά μου η γλυκιά μελωδία της φλογέρας του.  Πιο πέρα το σπίτι και το περβόλι του αείμνηστου Τζιοβάννη Χ” Τζιοβάννη.  Πάντα το θαύμαζα για την ωραία στολή του Τσιαούσιη που φορούσε, για το χιούμορ του και για τις πολλές γνώσεις του για τα δέντρα.  Κάθε ένας και μια ιστορία, ένας αγώνας επιβίωσης για το ανάθρεμμα των παιδιών τους και το καθημερινό τους ψωμί.  Προσεύχομαι για όλους και ενώνω τα μικρά κομματάκια του πάζλ για να ξαναφτιάξω νοερά την παιδική μου ζωή στη γειτονιά.

Φτάνω έξω από την πόρτα του πατρικού μου σπιτιού.  Προσπαθώ να πιστέψω ότι όλα όσα συμβαίνουν δεν είναι της φαντασίας μου.  Μένουν λίγα δευτερόλεπτα να το διαπιστώσω.  Δυο-τρεις στρατιώτες είναι ακόμη μπροστά στο δρόμο και παρακολουθούν όλους τους πρόσφυγες επισκέπτες χωριανούς που φεύγουν μετά τη λειτουργία και τη συνάθροιση για καφέ.  Σε λίγο απόλυτη σιγή.  Έρχεται κάποιος στρατιώτης και μας χαιρετά και από σεβασμό φιλά το χέρι της μητέρας μου. Κάποιος άλλος χαμογελαστός στρατιώτης μας χαιρετά και ρωτά αν θα επιστρέψουμε πίσω ή θα μείνουμε.  Του απαντώ απλά και σταράτα ότι ήρθαμε να μείνουμε.  Ακούω ξανά τη λέξη τταμάν και μας καληνυχτίζει.  Μέσα μου πεταλίζουν και τραγουδούν πουλιά.  Ώστε είναι αλήθεια αυτό που ζω.  

Και τώρα στο σπίτι.  Πριν κλείσω την πόρτα κοιτάζω προς το απέναντι ανήφορο.  Βλέπω το φυλάκιο του στρατού εκεί στο ύψωμα, ακριβώς στη θέση του σπιτιού των αείμνηστων θείων μου Ιωάννη και Κατίνας Χ» Iωσήφ.  Η ταυτότητα της αυλής τους, το ντεπόζιτο με μπετόν παραμένει ακόμη εκεί.  Βλέπω νοερά τον πέτρινο φούρνο νοτιοδυτικά της αυλής τους και μυρίζομαι τα φρεσκοψημένα ψωμιά, τις χαλλουμωτές και ελιωτές της άξιας νοικοκυράς θείας μου.  Αισθάνομαι το φρέσκο κρύο αέρα που φυσά από το βορινό τους παράθυρο.  Ακούω τη φωνή του θείου μου να με συμβουλεύει με καλοσύνη.  Να κτίσετε εδώ πάνω στο ύψωμα.  Έχει τον καλύτερο αέρα, την καλύτερη θέα στα γύρω χωριά και στον Πενταδάκτυλο και καθόλου κουνούπια.

 Επί τέλους η πόρτα του πατρικού μου κλείνει, μαζί με το παράθυρο του εξωτερικού μου κόσμου.  Σκέφτομαι τη ζωή με τα μικρά μου αδέλφια.  Πάντα ήμουν αυστηρή μαζί τους για τάξη και καθαριότητα παντού.  Ούτε να κοιμηθούν ως αργά το πρωί δεν τους άφηνα τις αργίες, διότι βιαζόμουν να τακτοποιήσω τα κρεβάτια.  Τώρα το σπίτι μένει βουβό, συγυρισμένο και αθόρυβο.  Παντού φωτογραφίες, διπλώματα στους τοίχους, βιβλία και τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαμε σαν παιδιά, ακόμη φυλαγμένα να μας περιμένουν.  Βλέπω το εικονοστάσι με τόση νοσταλγία, τα ράφια και όλα όσα με τις ώρες κοίταζα τα βράδια μέχρι να αποκοιμηθώ και μου φαίνονται τόσο γλυκά, τόσο γνώριμα.  Χαίρομαι που δεν έγιναν μεγάλες αλλαγές από τότε.  Κάποιες όμως επιδιορθώσεις και ανακαινίσεις οδηγούν τις αναμνήσεις μου σε λανθασμένα μονοπάτια.  Τώρα η μητέρα μου κοιμάται σε άλλο δωμάτιο και σε διαφορετικό κρεβάτι.  Ίσως να είναι καλύτερα έτσι, να λιγοστεύει η πικρία της για το χαμό του πατέρα μου. Ετοιμάζομαι για ύπνο και σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι να ανέβω στο ψηλό αρχαίο κρεβάτι.  Νάμαι τώρα ξαπλωμένη εκεί με κλειστά μάτια να βλέπω σαν κινηματογραφική ταινία την παιδική και νεανική μου ζωή σ’ εκείνο το χώρο.  Τις χαρές μου, τις λύπες μου, τους φόβους και τις ανασφάλειες μου, τα παιχνίδια με τα αδέλφια μου, τις εργασίες μου, τα όνειρά μου.  Θεέ μου, είναι φυσιολογικό αυτό που αισθάνομαι;

Παλεύω  να αποκοιμηθώ.  Αν και είμαι σε στρατοκρατούμενη περιοχή δεν φοβούμαι να ανοίξω τα παράθυρα για λίγη δροσιά.  Νιώθω την ασφάλεια της προστασίας του σπιτιού μου.  Είναι σαν εκκλησία και σαν πρεσβεία.  Κανένας δεν έχει δικαίωμα να μου κάνει κακό στο δικό μου χώρο.  Πάνω από όλα έχω το δικό μου Αρχάγγελο λίγα μέτρα πιο κάτω.  Αρχηγό μιας στρατιάς αγγέλων.  Και τότε αρχίζω να ηρεμώ.  Ακούω τα απόμακρα γαβγίσματα των σκύλων από όλες τις πλευρές του χωριού.  Γαβγίζει ο ένας από τη δύση, απαντά ο άλλος από το βορρά, την ανατολή, το νότο.  Από τη φύση τους είναι οι φύλακες του χωριού, όπως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ την εκκλησία του και τους κατοίκους του .  Τα ζώα δεν καταλαβαίνουν από ιστορία και εθνικότητα.  Δεν ξέρουν από εισβολή και κατοχή.  Είναι αφέντες και ιδιοκτήτες του χώρου τους.  Τους αρκεί μόνο ένα χάδι, λίγη αγάπη και φαγητό.  Γιατί να μην συμβαίνει το ίδιο και με τους ανθρώπους;   Ακούω τα πουλιά, το θρόισμα των φύλλων.  Με παίρνει ο ύπνος χωρίς να ονειρεύομαι, αφού όλα τα όνειρα τα είχα στο ξύπνιο μου. 

Γλυκοχαράζει και ξυπνώ με το κράξιμο των πετεινών.  Θυμούμαι τον Απόστολο Πέτρο και μαθητή του Χριστού.  Αυτό ήταν ένα ξύπνημα μετάνοιας για το παραπάτημά του να αρνηθεί τον Δάσκαλο και Κύριο του.  Αρχίζουν τα δάκρυα μεταστροφής που διάρκεσαν μέχρι το τέλος της ζωής του.  Μήπως αυτό είναι για μένα σημαδιακό;  Αυτό το ξύπνημα είναι διαφορετικό από το ξυπνητήρι μου στο σπίτι.  Έρχεται από την ιστορία του βάθους των αιώνων.  Ίσως να πρέπει να ακολουθήσω το παράδειγμα του Πέτρου.  Ίσως αυτό να είναι μια προειδοποίηση για μένα και για όλους για λάθος δρόμο που δεν οδηγεί στο Χριστό και στην επιστροφή στη γη της Επαγγελίας.  Κάποιο μήνυμα θέλει να μου περάσει ο Θεός για ξεχασμένες πνευματικές αξίες.

Ξημερώνει στο πατρικό μου και έχω την αίσθηση της επιστροφής, της ελευθερίας και ότι κανείς πλέον δεν μπορεί να με διώξει από εκεί και να ξαναγίνω πρόσφυγας στην ίδια μου την πατρίδα.  Αρχίζω να καταλαβαίνω τα αισθήματα της μητέρας μου και να εξηγώ την ηρεμία της, την υπομονή της, την αντοχή της μοναξιάς της, τη δύναμή της και την αισιοδοξία της και την επιμονή της να παραμένει ριζωμένη στον τόπο που τη γέννησε..  Επί τέλους το βρήκα.  Είναι ένα άρωμα από τα παλιά. Είναι αληθινή ευτυχία για ένα πρόσφυγα.  Η επιστροφή και διαμονή για μια νύχτα στο σπίτι μου μετά από 35 χρόνια.

Αποχαιρέτησα το χωριό με ένα μόνο συλλογισμό.  Κουράγιο και ελπίδα.  Αυτή είναι μόνο η αρχή της μόνιμης επιστροφής!

Το Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου, στις 4-6μ.μ., το Γυναικείο Τμήμα του ΔΗΣΥ, θα τιμήσει την εγκλωβισμένη του Ασωμάτου κ. Αιμιλία Παρτέλλα, στο ξενοδοχείο Hilton Park.

Η προσφορά της ηρωίδας αυτής εγκλωβισμένης, πολύτεκνης μάνας, έχει πλέον αποκτήσει πλατειά αναγνώριση πέραν του χώρου της Μαρωντικής Κοινότητας.