Get Adobe Flash player

 

facebooktree-button

forum-buttonnews-buttonpharmacy-button-newweather-button-newairplaneold

 

Εισοδος μελων

           | 

Έχουμε 212 επισκέπτες συνδεδεμένους και κανένα μέλος

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος... Λίγες μέρες μετά...

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 1

                                     Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος...

                                     Λίγες μέρες μετά...

Ανδρέας Φραντζιάς

FullSizeRender 1Σαν τα φώτα χαμηλώνουν και το καντύλι τρεμοσβήνει, κάποιους, πανικός τους κυριεύει, άλλους τους τρώει το μαράζι κι άλλοι ευχαριστούν το Θεό που τους αξίωσε να ζήσουν και να δημιουργήσουν.

Η κα Αιμιλία ανήκει σε εκείνους που ζουν και χαίρονται την κάθε στιγμή σα μοναδική.

¨Πολύ η γλυκειά η ζωή παιδί μου, που το διάβα της  σε καθιστά όλοένα και πιο σοφό, σαν στοχεύεις το όνειρο σου¨

Λόγια βγαλμένα απο την Ιθάκη του Καβάφη

¨Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος¨

Λόγια χαρωπά κι αισιόδοξα απο μια γλυκειά γιαγιά,  μα και χαροκαμένη μάνα, στο κρεββάτι του πόνου.

Η διαδρομή για τη δική της Ιθάκη, το γυρισμό στο σπιτικό της στη γενέθλεια γη, μαζί με τα παιδιά της και τους συγχωριανούς, την κατέστησε σοφή και ηρωίδα.

 Τό όνειρο να κτυπήσουν χαρμόσυνα και πάλι οι καμπάνες του Αρχάγγελου Μιχαήλ για το ποθητό καλοσώρισμα, δεν άφησε το φόβο να την κυριεύσει.

Δεν τρόμαξε μήτε τους Ποσειδώνες μήτε τους Κύκλωπες, γιατί απλά, ποτέ δεν τους κουβάλησε στη ψυχή της.

Αδειανό πουκάμισο η Ιθάκη; Οχι, όχι...δεν μπορεί... ¨Εστω κι αν το ονειρικό ταξίδι μένει στο μισό. Τα όνειρα κυρίως  ενσαρκώνουν την ακαταμάχητη επιθυμία. Κάποιες φορές  πραγματώνονται...

 

Λίγες μέρες μετά…

 

FullSizeRenderΗ Αιμιλία, η Κυρά του Ασωμάτου, αφήνει την τελευταία της πνοή . Η στερνή  της λέξη, στα καμένα από την ασθένεια χείλη της, ¨Ασώματος¨.

Η ταφή γίνεται στην γενέθλια γη του Ασωμάτου, με τιμές όπως αξίζουν σε μια ηρωίδα, παρουσία πλήθους κόσμου απ’ όλα τα Μαρωνίτικα χωριά. Σε  πομπή, με πεζή συνοδεία όλων που την τίμησαν με την παρουσία τους, όπως συνηθιζόταν τότες,  πριν την καταραμένη εκείνη μέρα του Αυγούστου του ’74, να μεταφέρεται το φέρετρο από την εκκλησία στο κοιμητήριο.

Η σεπτή μορφή της κείται στα αγαπημένα της χώματα,  σ’ ένα κοιμητήριο που μέχρι χθες ήταν νεκρό, με σπασμένους, διάσπαρτους σταυρούς κι αγνώριστους τάφους.

Η ψυχή της ήρεμη και γαλήνια, φτερουγίζει με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, αγκαλιάζοντας μόνιμα πια το χωριό της.

Στερνή μας ελπίδα! Ο θάνατος της σύντομα να φέρει την Ανάσταση! Οι αγώνες και θυσίες της, να φέρουν την Ανατολή του ήλιου που θα ρίξει τα ροδοπέταλα της στην Ιθάκη της Κυράς Αιμιλίας.

Αιωνία της η μνήμη!